1. Σημειώσεις που μπορούν να προστεθούν στην πτυχιακή εργασία 'Σημειωτική και Φωτογραφία στα εξώφυλλα περιοδικών της Κύπρου'.
2. Ποιά προβλήματα προέκυψαν στη λήψη σημειώσεων και πως επιλύθηκαν.
1. Σημειώσεις
Ουμπέρτο Έκο 'θεώρια της Σημειωτικής' η σημειωτική ασχολείται με ο,τιδήποτε μπορεί να εκληφθεί ως σημείο, δηλαδή ο,τιδήποτε μπορεί να εκληφθεί ως ως σημασιολογικό υποκατάστατο κάποιου άλλου πράγματος. η σημειωτική είναι κατ΄αρχήν ο τομέας που μελετά ο,τιδήποτε μπορεί να χρησιμποποιηθεί με σκοπό το ψεύδος.
Είναι κατ'εξοχήν τέχνη του ψεύδους.
'Φωτογραφία: μπροστά σε μία νέα τάξη πραγμάτων ή η ιστορία επαναλαμβάνεται' πλήττοντας την πίστη στο ρόλο της φωτογραφίας για αναπαράσταση του φυσικού κόσμου. Όπως έγινε και τη δεκαετία του '20 με τον ντανταισμό, σουρεαλισμό και το κίνημα της 'νέας οπτικής'
Η ιστορία της φωτογραφίας δεν είναι άλλο απο μια διαρκής προσπάθειας απογκίστρωσής της απο τον αυτονόητο, για τους πολλούς, και εγγενή της χαρακτήρα ως αναπαραγωγικού της πραγαματικότητας μέσου.
Δεν παύει να μένει υποχείρια των "κοινωνικών χρήσεων" που της έχουν επιβληθεί και που αποβλέπουν είτε σε μια στερεότυπη αναπαραγωγή του "ωραίου" είτε σε μία διαιώνιση αυτού που πρέπει να θεωρείται ως το "πραγματικό" και άρα το μοναδικά αληθινό.
Κανείς δεν τολμά να εκφέρει αντιρρήσεις αυτό που δίχνει η φωτογραφική εικόνα είναι εκεί, το βλέπω, άρα υπάρχει πραγματικά.
Λειτουργεί ως δραστική εικόνα που διαλύει το πρωτότυπο.
Σύμφωνα με τον Μπάρτ στην περίπτωση αυτή, η φωτογραφία λειτουργεί μάλλον ομοιοπαθητικά, ενσωματόνοντας το θάνατο για να τον ακυρώσει.
Μπάρτ: "Η φωτογραφία λειτουργεί ώς το χρονικό διάμεσο μεταξύ αιωνιόητας και μόνιμης "παρεύρεσης", ως υποκατάστατο και ομοίωμα του αντικειμένου αναφοράς της.
Οι δυτικές κοινωνίες πιστεύουν πως οι φωτογραφίες είναι πρότυπο αληθοφάνειας και αντικειμενικότητας.
Η φωτογραφική εικόνα παίρνει θέση της ίδιας της πραγματικότητας διαλύοντας την, αποπραγματωποιόντας αυτή την κοινωνία. Το σημαίνον υπερισχύει του σημαινόμενου, το αναφέρον απέναντι στο αντικείμενο αναφοράς του, η φωτογραφία γίνεται η ίδια η πραγματικότητα.
Ο Ρόλαν Μπαρτ αναφέρει δύο διαφορετικά μηνύματα της φωτογραφίας: 1. ένα εικονικό,μήνυμα δίχως κώδικα, που χαρακτηρίζει ως τέλειο ανάλογο της πραγματικόητας και 2. ένα κωδικοποιημένο, που προκύπτει απο το υφός της φωτογραφικής εικόνας.
Όλα τα εικονικά σημεία της φωτογραφικής εικόνας μοιάζουν να έιναι όμοια με τα αντικείμενα που υποκαθηστούν.
Ο Έκο τοποθετεί την ουσία του προβλήματος στους αντιληπτικούς μηχανισμούς που τίθονται σε λειτουργεία.
Ο Πιέρ Μπουρντιέ παρατηρεί το "φυσικό" να ανάγεται σε ένα πολιτισμικό ιδεώδες που απαιτεί, απέναντι στο φακό, τη θεατροποίηση του προκειμένου να λειτουργήσει ως φυσικό.
'Παράδοξη γραφή της φωτογραφικής εικόνας'
Η φωτογραφική τέχνη ως αποτέλεσμα ενός ιδεολογικοποιημένου αισθητικού κανόνα που λειτουργεί ως μηχανισμός δημιουργίας ψευδαισθήσεων και κατ΄επέκταση ως αναπαραστατικός μηχανισμός αθωώτητας μέσω της τέχνης.
Ο Πιέρ Μπουρντιέ αναφέρεται στις 'κοινωνικές χρήσεις' της φωτογραφίας, και υπακούει στη λογική της αναπαράστασης του κόσμου που μας έρχεται από την Αναγέννηση.
Υπάρχουν βέβαια, και οχήματα ιδεολογικών προθέσεων όχι και τόσο αθώα, δηλαδή, η δημοσιογραφική φωτογραφία που ενώ αναπαριστούν την πραγματικότητα είναι ελεγχόμενες κατασκευές.
Απόλυτα κωδικοποιημένο μέσο και βεβαρυμένο από την κυρίαρχη ιδεολογία αλλά και το 'μάτι' του φωτογράφου, μας επιτρέπει να κατανοήσουμε μέσα από το βλέμμα του 'Άλλου'. Αυτή η κατανόηση έρχεται πολλές φορές πιο εύκολα μέσω της εθνογραφίας. Ο J. Clifford έχει διατυπώσει την άποψη ότι ο καλύτερος τρόπος να λυθεί το πρόβλημα είναι να αφεθεί ο 'Άλλος' να αφηγηθεί τη δική του ιστορία μέσα από φωτογραφίες. Αν και υπάρχει ο φόβος ο φωτογράφος να υιοθετήσει την αισθητική ενός ρεαλισμού του ντοκιμαντέρ που έρχεται σε αντίθεση με τις επιστημονικές αρχές τις εθνογραφίας.
Με αυτή την άποψη οι φωτογράφοι δεν αποσκοπούν στο να συλλάβουν την πραγματικότητα αλλά να δείξουν μέσω της συμβολικής αναπαράστασης της πραγματικότητας του 'Άλλου'.
Κάθε εικόνα όμως (άρα και φωτογραφία), αναλύεται σε σημεία τα οποία εκπέμπουν μηνύματα στους θεατές ακόμη και όταν δεν το αντιλαμβάνονται μέσω σημαίνον και σημαινόμενο.
O Philippe Dubois διερωτάται μετά τη σύγχρονη απομυθοποίηση της φωτογραφίας ως αναμφισβήτητου σχήματος μιας εμπειρικής αλήθειας τι μπορεί αυτό να σημαίνει για την επιστημονική ή ανθρωπολογική φωτογραφία.
Η φωτογραφία τέμνει χωροχρονικά την πραγματικότητα και σκηνοθετεί μία άλλη. Εκείνη που ορίζει ο εκάστοτε φωτογράφος.
Ο Stanley Cavell λέει πως, μία φωτογραφία είναι ένα τετελεσμένο γεγονός καθώς είναι κομμένη από τη φωτογραφική μηχανή, εφόσον ο φωτογράφος είναι αυτός που αποφασίζει τι θα μείνει εκτός ή εντός πλαισίου άρα τι είναι σημαντικό και τι όχι.
Μία φωτογραφία είναι επίσης μία παράσταση του κόσμου η οποία είναι συμβατική και όχι απαραίτητα πραγματική, καθώς ο κόσμος που μας παρουσιάζει έχει παραλληλόγραμμο σχήμα ενώ ο φακός αλλά και τα μάτια μας βλέπουν ωοειδή. Βέβαια, αυτό οφείλεται σε καθαρά τεχνικούς σκοπούς.
Με τα όσα λέχθηκαν παραπάνω μπορούμε να θεωρήσουμε πως έχουμε τρεις αντιλήψεις: 1. εκείνη που θεωρεί πως η φωτογραφία ως μιμητική αναπαράσταση της πραγματικότητας, δηλαδή ταυτίζεται το σημείο με το αντικείμενο αναφοράς. 2. εκείνη που βλέπει τη φωτογραφία ως ένα ιδεολογικά, αντιληψιακά και πολιτισμικά κωδικοποιημένο σύστημα. 3. εκείνη που τις δίνει μία δεικτική ιδιότητα σε ένα 'κενό' αντικείμενο αναφοράς. Άρα η πρώτη περίπτωση τη βλέπει ως μία εικόνα, ένα ομείωμα του αντικειμένου αναφοράς. Η δεύτερη, βλέπει τη φωτογραφία ως σύμβολο και η τρίτη, βλέπει τη φωτογραφία ως δείκτη του αληθινού αντικειμένου. Πολλές φορές όμως γίνεται φορέας ιδεολογικών, αισθητικών και άλλων αντιλήψεων.
Άρα το αντικείμενο στη φωτογραφία δεν έχει ουσιαστική σχέση με το πραγματικό αντικείμενο που απεικονίζεται και επιτυγχάνει την παρείσφρυση του φανταστικού στο πραγματικό.
Κάτω από την τριπλή της ιδιότητα, δηλαδή σαν δείκτης, σύμβολο και εικόνα αντιμετωπιζόμενη, η φωτογραφία σταματάει να αποπλανά ή να παραπλανά και δείχνει στο θεατή τα όρια του ψεύδους.
2. Δεν υπήρξε κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα στη κατανόηση του κειμένου, ήταν βατό και άρα είχαμε αρκετές σημειώσεις.
Γεωργία: Φωτογραφικοί Ομίλοι στην Κύπρο
Σόνια: Σχέση κοινωνικο-πολιτικό-οικονομικών παραγόντων και νοσμισματοκοπίας στη Μεσαιωνική Κύπρο.
1. Σημειώσεις που μπορούν να προστεθούν στην πτυχιακή εργασία 'Σημειωτική και Φωτογραφία στα εξώφυλλα περιοδικών της Κύπρου'.
2. Ποιά προβλήματα προέκυψαν στη λήψη σημειώσεων και πως επιλύθηκαν.
1. Σημειώσεις
2. Δεν υπήρξε κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα στη κατανόηση του κειμένου, ήταν βατό και άρα είχαμε αρκετές σημειώσεις.
Γεωργία: Φωτογραφικοί Ομίλοι στην Κύπρο
Σόνια: Σχέση κοινωνικο-πολιτικό-οικονομικών παραγόντων και νοσμισματοκοπίας στη Μεσαιωνική Κύπρο.
Σόνια
http://prezi.com/e8ws3jgxnlsf/present/?auth_key=gno2kxp&follow=ppvklwfbga04